Uncategorised

21 marca 2017 r., zmarł po długiej chorobie prof. dr hab. inż. Piotr Jan Małoszewski – polski naukowiec,  geolog, hydrolog,  profesor nauk o ziemi, zasłużony działacz polonijny i katolicki. Nasz przyjaciel i kolega z Konwentu Organizacji Polskich w Niemczech. Laureat nagrody niemieckiej i europejskiej Polonii Polonicus 2010.

Piotr Małoszewski urodził się 2 lipca 1950 roku w Krakowie. W latach 1968–1973 studiował na Wydziale Elektrotechniki Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Od 1973 przez dwadzieścia lat związany był z krakowskim Instytutem Fizyki Jądrowej. Był stypendystą Fundacji im. Alexandra von Humboldta. Od połowy lat 80. pracował  naukowo poza granicami Polski. W 1978 roku na Wydziale Geologiczno-Poszukiwawczym AGH uzyskał stopień naukowy doktora. W latach 1984 – 2016 był pracownikiem naukowym w Centrum Badawczym Helmholtza w Monachium. Po habilitacji w 1993 r. na Uniwersytecie we Freiburgu Piotr Małoszewski został tam profesorem hydrologii w 1999 r. W 2000 roku P. Małoszewski otrzymał w drodze nominacji od Prezydenta RP tytuł profesora nauk o ziemi w Polsce. W 2004 został wicedyrektorem Instytutu Ekologii Wód Podziemnych w Centrum Badawczym w Monachium. W latach 1999 – 2016 wykładał na Uniwersytecie we Freiburgu. Był także wykładowcą w Karlsruhe, Bochum, Monachium, w szwajcarskim Bernie, w Krakowie i w Poznaniu. Uczestniczył w kursach szkoleniowych organizowanych przez UNESCO oraz Międzynarodową Agencję Energii Atomowej (IAEA). Był ekspertem IAEA w misjach na Kubie, w Brazylii, Malezji, Wenezueli, Nigerii i w Sudanie oraz Etiopii. Uczestniczył w międzynarodowych projektach badawczych w Niemczech, Szwajcarii i w Kanadzie. Był  także Członkiem Amerykańskiej Unii Geofizycznej i Europejskiej Unii Nauk o Ziemi i prezydentem Międzynarodowej Komisji Znacznikowej (ICT) w Międzynarodowym Stowarzyszeniu Nauk Hydrologicznych (IAHS). Profesor był członkiem wielu redakcji i recenzentem ważnych czasopism naukowych. Był autorem 185 publikacji naukowych, dwóch książek i w ostatnich 25 latach ponad 150 wystąpień na sympozjach naukowych. Był promotorem 11 doktorów. Ponad 30-letni pobyt prof. Piotra Małoszewskiego za granicą jest historią sukcesu polskiego naukowca w Niemczech.

W sobotę 14 stycznia 2017 roku w Fontane Haus dzielnicy Reinickendorf odbył się Polonijny Koncert Noworoczny. Uroczystość została zorganizowana wspólnie przez Polską Radę Związek Krajowy i Konsulat Ambasady RP w Berlinie. Gwiazdą wieczoru był zespół The Postmann pochodzący z Polkowic, który wprowadził uczestników spotkania w legendarne czasy muzyki Beatlesów. Koncert był również okazją do przyznania nagrody „Najlepsi z Najlepszych” dla zasłużonych działaczy na rzecz środowiska polonijnego. Statuetkę otrzymali Ks. Marek Kędzierski, Ewa Maria Slaska, Małgorzata Tuszyńska, Stefan W. Fiszbach i pośmiertnie Harald Aleksa.

- Chcemy docenić tych, którzy dla całej polskiej grupy narodowościowej w Berlinie oddali wiele zasług, pracy, godzin, wiele wysiłku – mówił przy okazji nadawania wyróżnień Ferdynand Domaradzki, przewodniczący Polskie Rady Związku Krajowego w Berlinie.

Niemiecka Polonia długo i z niewiarygodną cierpliwością oczekiwała i nadal oczekuje na pełną realizację polsko-niemieckiego traktatu.
Żeby zrozumieć Polonię Niemiecką trzeba najpierw przeanalizować historię obecności obywateli niemieckich polskiego pochodzenia oraz historię struktury ich organizacji w Niemczech. Taka analiza pozwoli też zrozumieć oczekiwania Polonii i Polaków w Niemczech w aspekcie realizacji polsko-niemieckiego „Traktatu o dobrym sąsiedztwie i wzajemnej współpracy” podpisanego w 1991 roku oraz prac „Okrągłego Stołu” realizowanych w okresie 20. i 25. rocznicy podpisania tegoż Traktatu.

Polonia Niemiecka i jej historyczna obecność w Niemczech
Historycznie ujmując Polacy znaleźli się w Niemczech z powodu rozbiorów Rzeczpospolitej Polskiej w latach 1772, 1793 i 1795. W tym czasie większa część Polaków w Niemczech to byli autochtonii, którzy w wyniku rozbiorów znaleźli się w granicach Prus, jak w przypadku mieszkańców Śląska, Pomorza czy Mazur. Na początku XIX w. w Prusach mieszkało bez zmiany miejsca zamieszkania nawet około 3,5 mln Polaków. Wewnątrz-niemiecka „migracja zarobkowa” ...

Z głębokim żalem zawiadamiamy, że w dniu 30 grudnia 2016 roku w godzinach wieczornych po długiej i ciężkiej chorobie zmarł Prezes Stowarzyszenia „Wspólnota Polska” Longin Komołowski.

Longin Komołowski urodził się 5 stycznia 1948 w Czaplinku.  Był absolwentem budownictwa okrętowego Politechniki Szczecińskiej. Od 1964 r. pracował w Stoczni Szczecińskiej. W czasie wydarzeń grudniowych w 1970 r. brał udział w strajku okupacyjnym w stoczni. 

W 1980 r. uczestniczył w strajku w Stoczni Szczecińskiej; we wrześniu 1980 r. został członkiem NSZZ "Solidarność". Po wprowadzeniu stanu wojennego był działaczem podziemnej "Solidarności". Od 1982 r. współorganizował podziemne struktury „Solidarności” w Szczecinie, organizował druk i kolportaż wydawnictw drugiego obiegu oraz ich przerzut do Szwecji. Wielokrotnie był zatrzymywany i przesłuchiwany przez organy bezpieczeństwa. Po zalegalizowaniu związku aktywnie działał w jego strukturach. W 1989 r. został przewodniczący komitetu zakładowego "S" w stoczni. Od 1990 r. był przewodniczący Regionu Pomorza Zachodniego NSZZ "Solidarność". 

Dobiegające końca obchody 25. rocznicy „Traktatu o dobrym sąsiedztwie i przyjaznej współpracy” z 1991r. , oraz  5. rocznica podpisania wspólnego oświadczenia w ramach „Okrągłego Stołu”,  były przyczynkiem do debaty Polonii na zwołanym w Berlinie z początkim grudnia br. „III Kongresie Organizacji Polskich w Niemczech”. W Kongresie Organizacji Polskich w Niemczech wzięło udział ok. 70 osób - pełnomocników do spraw Polonii z kilku krajów związkowych, posłów Bundestagu i działaczy polonijnych.  Tak jak przed czterema laty III Kongres gościł w salach konferencyjnych „Stałego Przedstawicielstwa Kraju Landu Nordhein-Westfalii przy rządzie Niemieckiej Republiki Federalnej”.